Een avontuur uit de oude doos

 

Ik zat mijn foto’s te bekijken om ze uit te zoeken en kwam een serie foto’s tegen. Foto’s gemaakt van een trip naar Zweden in 2013 met een goede vriend. Wat een prachtige week was dat zeg!

Het idee was om met zijn kano Åsnen te gaan ontdekken en we zouden zo “licht” mogelijk gaan. Nou ja, “licht”? Nadat we al onze visspullen hadden ingeladen en onze tassen erbij, zat zijn kano aardig vol. Als ik zo terugdenk, denk ik dat we met het woordje “licht” bedoelden, dat we zo weinig mogelijk eten mee zouden nemen. Een paar pakken rijst, wat pakjes saus, oploskoffie en een fles whisky was hetgeen waar we het mee moesten doen. De rest van ons eten zouden we bij elkaar vissen. Dat was het plan en zo zou het geschieden!

We zaten in het begin van mei op het water. Een mooie tijd, daar de zwarte zegge begon te bloeien. En elke visserman weet, dat wanneer de zwarte zegge bloeit, dat de voorn zich klaarmaakt om zich te vermeerderen. En waar voorn zit, zit snoek! Dat was het idee althans. Feit was dat we aardig moesten werken om die snoeken ook daadwerkelijk aan de haak te slaan. Maar aan de andere kant moet het ook allemaal niet te makkelijk zijn. De zon scheen, het water was glad en het was de eerste keer dat we op Åsnen rond peddelden. Onbekend water moet je eerst leren lezen, voordat je veel vis vangt. Ken de plekken!

Na 5 uur, al rustig, peddelend kwamen we in een corridor terecht met aan beide kanten brede rietkragen. Het zag er veelbelovend uit voor snoek. De waterplanten als witte waterlelie begonnen al op te komen en dat maakt het een ideale schuilplek voor snoek. Na wat verder gepeddeld te hebben, kwamen we een mooie plek tegen, die ons geschikt leek om aan wal te gaan en daar het kamp op te bouwen. Zo gezegd, zo gedaan. Eenmaal alles op de kant geordend te hebben, zijn we weer de kano ingestapt om de rietkanten af te vissen. Niet lang daarna had Rein een mooie snoek aan de haak geslagen en kon hij deze in de kano krijgen. Avondeten! Man wat had ik een honger na al dat peddelen! De snoek smaakte goed! Snoek heeft aardig wat zwevende graten, maar het vlees(of vis) is stevig van structuur en smaakt best goed.

De eerste avond, na het avondeten, was het genieten van een kampvuur. Een kamp zonder vuur is een vuur zonder kamp! Die woorden staan niets voor niets aan elkaar vast. Voor de beleving is het onlosmakelijk met elkaar verbonden. Zo ook de fles whisky. Het is een heerlijk moment wanneer het kamp is opgebouwd, het avondeten in je maag zit, het vuur knettert en de eerste slok whisky je lippen raakt, terwijl je de vlammen ziet dansen in het vuur. Rust! Niets is meer belangrijk en je zit alleen nog maar in het moment.

Ik zie dat we ook nog wat worsten hadden meegenomen om te braden!

Als onderkomen hadden we een eenvoudige tarp mee en onze bivakzak. Het is altijd genieten om zoveel mogelijk van je omgeving te kunnen zien en om die mee te maken. Geluiden te horen en in de ochtend de eerste zonnestralen, die je doen ontwaken. En wat was het een prachtige avond. De roerdompen zaten in het rietbed aan de overkant te hoempen en de vossen zaten verderop, aan de vaste wal, te janken. Wat een plek en wat een beleving.

De volgende dag werden we uiteraard wakker met een hongerig gevoel. Eenmaal onze proviand bekeken hadden we niet echt bepaald zin in droge rijst op de vroege ochtend. Verder kijkend hadden we ook nog wat koekjes meegenomen, dus werd het ontbijten met droge biscuits en een stevige bak oploskoffie! Nu je het leest zal je misschien denken: “Droge koekjes en oploskoffie lijkt me niet echt bepaald een lekker ontbijtje?” En in een bepaalde zin heb je daar gelijk in. Ik heb me het al vaker afgevraagd hoe het komt dat iets, wat thuis niet te eten is, in het veld als een driesterrenmenu wordt ervaren. Ik denk dat er bij het eten van voedsel, ook een psychologische factor ten grondslag ligt. De omgeving, de beleving, het gevoel, het feit dat je de keuze hebt tussen droge rijst en droge koekjes, maakt al snel een verschil in smaak. Hoe dan ook. Het was een heerlijk ontbijt!

Na het ontbijt zijn we uiteraard weer op jacht gegaan naar ons avondeten. De hele dag hebben we gevist en, als ik me het goed herinner, hebben we maar één snoek gevangen die dag, maar één snoek was voldoende. Om het verhaal iets in te korten hebben we drie dagen lang hetzelfde ritueel uitgevoerd. Ik kan je vertellen. Na drie dagen alleen maar snoek eten, komt die snoek behoorlijk je neus uit! Het was dan ook een mooie afwisseling om de plug te verwisselen voor een blinker om daarmee wat baarzen te vangen. Baars is naar mijn bescheiden mening lekkerder dan snoek met minder graten. Een goede hap!

Na een paar dagen kwam een andere vriend, Daan, onze kant opgevaren en deze had nieuwe proviand mee. Goed eten! En vlees voor de afwisseling! Daan had zijn visboot meegenomen met wat pk’s erachter, dus konden we mooi aan de andere kant van Åsnen vissen. Met een kano peddelen is het mooiste wat er is, maar het was geen klein meertje waar we zaten. Åsnen is het grootste meer van zuid Zweden en je moet behoorlijk stevig door peddelen, voor een week lang, voordat je het meer rond bent. Om wat meer van Åsnen te kunnen zien, was Daan zijn boot een mooie bijkomstigheid.

Daan weet hoe hij moet vissen. Die jongen zit volgens mij elke dag op het water. De aankomende dagen zagen er hoopvol uit! We zijn wat verder het water opgegaan om wat dieper te vissen. Tot nu toe hadden we de ondiepere stukken langs de kant bevist. Maar de grotere snoeken schuilen in dieper water. Zodoende hebben we het diepere water afgevist. De snoeken die we vingen zijn weer teruggezet, aangezien we eten genoeg hadden op dit moment. De grootste snoek was om nabij een meter. Een mooi en gezond exemplaar!

Het was prachtig mooi dat Daan langskwam met z’n boot! Anders hadden we nooit zoveel van Åsnen gezien en hadden we ook geen snoek kunnen vissen op dieper water. Een kano is mooi, maar op dieper water met wat hogere golven, is het niet zo prettig om te vissen moet ik eerlijk toegeven. Het waren een paar mooie dagen! Nadat Daan weer zijn weg had vervolgd, na een paar gezellige dagen, zijn wij ook langzaamaan terug gepeddeld. Het was een prachtige week op een prachtig meer, Åsnen genaamd.

Als ik zo terugdenk was het ergste van alles, dat de prachtige tijd erop zat en we weer terug moesten naar Nederland. Einde vakantie! En nu? Nu woon ik er een half uurtje rijden vandaan. Het is en blijft een prachtige omgeving, waar ik nog veel mooie momenten zal gaan beleven!

Ik denk dat ik binnenkort maar weer een lang weekendje ga plannen, nu ik er zo over terugdenk en schrijf! Wat een schitterende omgeving is dat!

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *