IJsvissen en een hete bak koffie

Lange ondergoed aan, dikke sokken en een muts op de kop. Het was koud buiten, dus het koffiepannetje inclusief kookkoffie, firesteel en de worsten werden ook maar in de rugzakstoel gestopt. Het vistuig mee en de dikke winterlaarzen gingen aan. Hup de deur uit!

Het was een prachtige dag om te gaan ijsvissen. De dag ervoor was ik het ijs wezen testen en deze was dik genoeg om er al stampend en springend overheen te lopen. Het was een prachtig mooi wit landschap met een serene rust. Niemand in de buurt en het hele meer voor mij alleen. Hoe verwonderlijk moge dat zijn. Het is niet dat ik in een godvergeten uithoek zit, maar blijkbaar zijn er; Of genoeg meren om uit te kiezen, of de warme kachel binnenshuis houdt de mensen ook daadwerkelijk binnenshuis. Hoe dan ook. Ik ging ijsvissen!

Eenmaal bij het meer aangekomen, waren de vrienden er al waar ik mee had afgesproken. Verkleed als Michelinmannetjes schuifelden we het ijs op, om de ontberingen tegemoet te gaan. Aangekomen bij een schiereilandje hadden we ons spul weggelegd en begonnen we de gaten te boren. De ene jas naar de andere jas werd opzij gelegd. Lang leve het laagjessysteem! Al gauw hadden we een tiental gaten geboord en konden de “Angeldons”, hetgeen Zweedse ijsvisgevallen zijn, worden uitgezet. Een angeldon is een paaltje met een spoel eraan. Op deze spoel zit een lijn, wat eigenlijk meer een touwtje is, en daaronder een kromme haak, waar je een voorntje op ritst. Het touwtje sla je vervolgens over een lange ijzeren veer, waaraan een vlaggetje of een stukje hout zit met een felle kleur. Zodra de snoek hapt en de lijn meetrekt klapt de veer omhoog en moet je rennen als een malle, omdat er niet zoveel lijn op de sliploze spoel zit. Een schitterende en actieve manier van vissen!

Uiteraard zijn de snoeken niet heel erg actief in het koude water, maar er zit maar weinig draad op zo’n spoeltje. Voor je het weet tel je er nog maar negen, terwijl je achter je oren krabt en denkt: “Huh? Ja maar wacht eens even. Ik had er toch tien geplaatst?” Goed kijken en snel rennen is het advies! Het is in ieder geval een prachtig mooie manier van vissen!

Het mooie van ijsvissen is dat het zowel actief als passief is. Er is genoeg tijd om een vuurtje te bouwen om je zelf bij warm te houden. Als je af en toe omkijkt en de angeldons telt, zou het goed moeten gaan. De meeste ijsvissers bouwen hun vuur trouwens midden op het ijs, waar ze op dat moment zijn. Zodra het ijs smelt, zakt het overgebleven verkoolde hout naar de bodem. Hetgeen trouwens ook een soort van het “leave no trace” principe is. Enfin, ik heb één keer geprobeerd om een vuur op het ijs te maken en dat had weinig succes! Ik had wel meteen water voor de koffie, dat dan weer wel. Maar geen vuur meer om de koffie op te koken. Met een “upside down” vuur zou het overigens wel lukken, maar een vuurtje op de oever is dan net zo makkelijk.

Er gaat niets boven een bakje vers gezette kookkoffie!

Genietend van een lekkere hete bak koffie is het tijd om een worstje te bakken! Hoe mooi is dat. Ik kan mij geen betere dagbesteding bedenken dan ergens buiten te zijn, genietend van de natuur en met rust om mij heen. Op zulke momenten wordt tijd behoorlijk relatief. Nou ja, behalve als de angeldon omhoog staat en je hebt het niet zien gebeuren. Dan kom je weer tijd tekort!

Het is overigens niet alleen maar koffieleuten en op een worst lopen knagen. Alhoewel het er tot nu toe wel op lijkt in dit verhaal. Om even terug te gaan naar een eerdere alinea van dit verhaal; Die angeldons staan er ook nog steeds!

Stel je het volgende eens voor; Je zit lekker je worst weg te knagen onder het genot van een lekkere bak vers gezette koffie bij het kampvuur. Lekker knus op je stoeltje. Al zittend kijk je even uit je ooghoek naar de angeldons en denkt: “Ach! Hier zit toch geen vis! Ze staan er al een uur te staan en er gebeurd niks!” En ineens klapt er een angeldon omhoog! Met de worst half in je mond ren je het ijs op. Al glijdend naar de angeldon, waarvan de veer recht omhoog staat! Je hebt een snoek aan de haak! En nu komt het… Is je gat groot genoeg?! Koop altijd een ijsboor met een grote kop is hier het advies! De snoeken die wij die dag aanhaakten pasten gelukkig allemaal door het gat.

Het was weer een schitterende dag en een prachtige beleving!

Een week ervoor was ik aan het ijsvissen op een ander meertje en mijn gat was te klein of de snoek was te groot! Eén van de twee, maar het paste gewoonweg niet.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *