Zweden! Wat een land.

 

Vissen, jagen en kamperen zijn mijn voornaamste bezigheden in mijn vrije tijd. Een onderdeel zijn van de natuur. Een gevoel waar we allemaal een grote onbewuste aantrekkingskracht tot hebben. Zeg nou zelf; Hoe rustgevend is een wandeling door het bos wel niet? Of het nou een rondje met de hond is of op een mooie dag een rondje fietsen door de polder. Het doet onze batterij opladen en geeft ons rust. Het buiten zijn doet wat met je. Het maakt je rustig. Hetzelfde geld ook voor mij. Ik hou ervan om buiten te zijn! Om doelloos rond te dwalen of met het doel om een snoek of forel te vangen, een ree of zwijn te schieten of gewoon ergens rustig te kamperen om mijn “outdoor skills” te verfijnen. Voor mij is het een levensstijl, die ik zeer waardeer. En dat is ook één van de redenen dat ik ben geëmigreerd. Nederland was voor mij te klein. Of te vol. Het is maar net hoe je het bekijkt.

De eerste keer dat ik Zweden bezocht was in 2008. Met de auto door Duitsland, met de boot naar Denemarken en weer met de auto door naar Zweden. De trip door Duitsland was mooi. Veel bos en het is een prachtig land om doorheen te rijden. Ik heb nog nooit zoveel reeën gezien, rijdend over de snelweg, als in Duitsland. Een prachtige omgeving en glooiend landschap.

Eenmaal in Denemarken gaf ik extra gas! Wat een gecultiveerd land is dat zeg. Het deed me veel denken aan Nederland. Eenmaal over de brug naar Zweden had ik het gevoel dat ik nog steeds in Denemarken reed. Veel landbouw en een vlakke omgeving. Niet dat landbouw verkeerd is. We moeten tenslotte eten met z’n allen, maar het is niet het landschap waar ik blij van wordt.

In de verte zag ik het landschap wat heuveliger worden en zag ik een groot aaneengesloten bos. Yes! nog even wat extra gas erop en binnen no time reed ik langs grote bosgebieden, met hier en daar nog wat grote dorpen ertussen. Even verderop zat ik in een gebied met grote aaneengesloten bos. Prachtig mooi! Ik was haast op mijn bestemming; Gäddeviksås! Wat een omgeving!

Sindsdien ben ik elk jaar teruggekeerd naar Zweden. Hetzelfde gebied en hetzelfde “dorpje”. Nou ja, het is meer een gehuchtje. Vissen, jagen, kanoën, kamperen, korhoenders spotten, rondstruinen en nog veel meer. Wat een leven is dat! Eerst een weekje, daarna een maand per jaar en al gauw werd het mijn vaste vakantiebestemming en was ik er drie maanden per jaar te vinden. Om alle seizoenen mee te maken zorgde ik ervoor dat ik mijn vakanties uitspreidde en zo verschillende seizoenen meemaakte. De zomer is mooi, maar hoe is de winter? Prachtig dus!

Hoe vaker ik er kwam, hoe meer de gedachte ontstond om te emigreren. Maar ja! Dat is nogal wat. Ik had net een prachtige baan bij Staatsbosbeheer. Een baan waar ik best wat moeite voor heb moeten doen, daar ze niet voor het oprapen liggen. Maar de gedachte bleef en de vakanties werden steeds mooier en mooier.

Emigreren klinkt leuk maar, in welk land je ook mag wonen, werken om rond te komen moet je overal. En daar lag het probleem. Werk?! Na acht jaar had ik eindelijk de kans om mijn “droom” werkelijkheid te laten worden. Deze kans pakte ik, na lang nadenken, dan ook aan en zo geschiede het.

Zweden! Genieten van de natuur, rust en ruimte! Ik heb er nog geen seconde spijt van gehad!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *